Seramik, iki kez pişirilir. İlk pişirim çamuru kalıcı bir malzemeye dönüştürür; ikinci pişirim sırı camlaştırır ve renk verir. Atölye takviminde “bisküvi günü” ve “sır günü” bu yüzden ayrı yazılır.
Bisküvi pişirimi
Kuruyan çamur kemik gibi kuru ve açık renklidir; hâlâ suda çözülür. Bisküvi pişiriminde fırın yavaşça ısıtılır ve çamur kalıcı sertleşir; atölyemizde bu pişirim yaklaşık 950 derecededir. Parça artık suda dağılmaz ama sırı emecek kadar gözenekli kalır; elle tutulursa pürüzlü, tebeşir gibi görünür.
Sırlama
Sır, suyla karışmış ince bir cam tozudur. Parça sıra daldırılır ya da fırçayla sürülür; sır kuru yüzeye tutunur. Fırına girmeden önce renk soluk ve mat görünür, gerçek rengi pişirimden sonra alır. Parçanın altı sırsız kalır, çünkü sır fırın rafına yapışır.
Sır pişirimi
İkinci pişirimde sır erir ve parçanın yüzeyini bir cam gibi kaplar. Bizim atölyede sırlar yaklaşık 1.040 derecede pişirilen düşük ateş sırlarıdır; ürün ve sır etiketindeki sıcaklıkla yazılır. Fırın soğuyunca açılır; çoğu zaman bir gün sürer.
Neden bazı parçalar çatlar?
Parça kalın ya da nemliyse içindeki su buhara dönüşür ve genleşir, parça çatlayabilir ya da patlayabilir. Kalın taban ve kapalı hacimler (kapaklı kapların içi) en riskli yerlerdir. Bu yüzden parçalar yeterince kurutulur ve kalın yerler boşaltılır; yine de bir risk her zaman kalır.
Neden numune karosu?
Sır ince ya da kalın sürülürse, aynı çamurla bile farklı çıkar. Atölyedeki her sırın pişmiş karosu olur; seçimi bu karoya bakarak yaparız. Ekrandaki renk, karoyla birebir aynı olmaz.
Bu yazı genel bilgi amaçlıdır; elinizdeki parçanın kullanım notu önceliklidir ve gıda temaslı kullanımla ilgili şüpheniz varsa parçayı kullanmadan atölyeye danışın. Bize yazın.
